Eger birisi gercekten kuran-i kerim in tabiri ile ‘esfele safilín’ veya Necip fazil Kisakurek in dedigi gibi ”Belhum adal” seviyesine dusmus ve hayvandan daha asagi bir konuma inmisse bunu da ancak Rabbimiz bilir,kalbleri evirip cevirecek olanda yalniz ‘O’ dur…

hayirli geceler

2- Sözlerin arkasındaki niyeti herkes bilemez. “benim sözüm şu etkiyi bırakmalı” dersiniz. O zaman o etki için sözü ona göre şekillendirmeniz gerekir.

3- “Benim işim olmaz” dediğiniz kişilerin kasıtlı olarak öyle davranmadıkları durumda bile mi onlarla işiniz olmaz? Kasıtlı olarak sözleri çarpıtan insanlar var. Onları kastediyorsanız elbette aynı fikirdeyim. Ama ben yazımda onları hiç düşünmemiştim. “İnsanlar öfkeli olunca sözlerden ilk akla gelene göre tepki gösterebiliyor.” demişim. Nitekim insanlarımız genelde öfkeli. Çünkü her kesim bir diğerini aşağılamakta, azarlamakta, suçlamada. Kimsenin kimseyi insan yerine koyup bilgilendirdiği de yok dinlediği de yok. Genelde durum böyle.
İnsanların idrak etmede kabiliyetlisi var kabiliyetsizi var. Bilgilisi var bilgisizi var. Hoşgörülüsü var, anlayışsızı var. Hoşgörü buraya uymadı belki. Düşünceli bir şekilde hareket edecek olgunluğa gelmemişi var demeliyim.
Yanlış anlayıp öfkelenen kişiler olabilir. Gerçekte bunlar sizi yanlış anlamasalardı size teşekkür edecekti (sözün gelişi). Ama yanlış anladı öfkelendi. Sonuçta zor durumda kalan kendisi oldu. Ve buna siz sebep oldunuz. Ve de benim böyle insanlarla işim olmaz diyorsanız.. Yani eğer bu durumda böyle derseniz.. bu yanlış olur. O halde kasıtlı çarpıtanları kastediyorsunuz. Ben ise düşüncesizlik yapanları kastediyorum.

4- “… insanların gerçekten anladığı, değiştiği sanrısı yakalanabilir belki, …” demişsiniz. İnsanların değişemeyeceğine inanıyorsunuz gibi bir anlam çıkıyor buradan. Buna katılmıyorum diyebilmem zor. Maalesef örneklerini çok defa görüp üzüldüğüm oldu. Ama en azından kişi inandığı davasında insanlara inandığı güzellikleri anlatıp öğretmeye çalışmalı diye inanırım. Bunları tavsiye etmemdeki maksadım da insanların karşıt davadaki insanları düşmanı gibi görmemesi içindir. En azından bu sağlanabilmeli.
Benim bu yazıma zaten sizin yazılarınızın da bulunduğu sitedeki “bir gurup kendini bilmez” adlı yazının altındaki bir polemik sebep olmuştu.

Benden alıntı yapmışsınız, yanıtlayasım geldi

Bana göre bu cümlenin farklı şekilde kurulması arkasındaki gerçeğin değişmemesinden ötürü insanlar üzerinde farklı etkiler bırakmamalı. Kimsenin kimsenin düşüncesine saygı duymak zorunda olmadığı gerçeğini böyle söyleyince düşmanca tavır takınıp, başka türlü söyleyince idrak edecek insanlarla, en azından benim işim olmaz. Bu yöntem “davanın savunulması”, “insanların aydınlatılması”, “birilerinin bir takım saflara çekilmesi” gibi emellere hizmet etmek için güçsüz olabilir, biraz alttan alarak, biraz güler yüz ile insanların gerçekten anladığı, değiştiği sanrısı yakalanabilir belki, fakat mesela bu da yine benim realitemin dışında.

Bu arada ben insanların düşüncelerine saygı duyan birisiyim. Hem de bunu ezberden söylemiyorum, kendimce çok geçerli sebeplerim var:

http://www.moleschino.org/2006/10/13/aptallik-uzerine/

Fakat düşüncelere saygı duymanın bir zorunluluk olmadığının da, bunda düşünce sahibinin gocunacağı bir şey olmadığının da farkında olacak kadar materyalistim üzerinize afiyet.

Selamlar.