PKK bitiyor mu?
Fransa kaynaklı ulusalcılık akımının Osmanlı topraklarında da etki göstermesi ile başlayan, 100 yıldan daha derin bir geçmişi olan Kürt ulusalcılığı meselelerinden kaynaklanan sorunlar uzun bir dönemde birkaç defa çeşitli şekillerde geçiştirilmişti.
Bu sefer Kürt ayrımcılığı yapan PKK gibi unsurların Türkiye içinde ektiği dehşetli tohumlar görmezden gelinmemeli. Daha önce Türkiye Cumhuriyetinin bütünlüğünü tehlikeye sokmayacak boyutlarda olan Kürt milliyetçiliği meseleleri yakın bir gelecekte çok daha etkin bir şekilde ortaya çıkabilir ve çok daha güçlü olabilir.
Önüne geçmek için Kürt halkının bir ulus olamayacağını iddia etmek, Kürtlerin aslında Türk olduklarını iddia etmek gibi yöntemler çocukçadır. Bu iddiayı savunanlar Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti halkını düşünmeli: Onlar Türkiye’den ayrı ve bağımsız olarak yaşamayı tercih ediyor. Bu onların ellerinde mi değil mi yönünü ele almıyorum. Yapılan araştırmalar halkın fikrinin bu yönde olduğunu gösteriyor. Sebep ise kişi başına düşen milli gelir vesaire.
Meseleyi bu bağlamda ele alırsak bir topluluk ayrı yaşamak istiyorsa bunun tek sebebi ulusalcılık tutkusu değildir.
Doğu ve Güneydoğu illerimizde büyük sefalet var. Çocuklarını bir yandan okula göndermeye çalışırken bir yandan çocuklara en ucuz adi plastik ayakkabılardan bile almaya maddi gücü elvermeyen insanların sayısı hiç de az değil. Yaz aylarında başka şehirlere gider ırgatlık yaparlar. Erkekleri eğer becerebilirse büyük şehirlere gider yol ve inşaat işlerinde ağır şartlarda çalışır. Bu halkın çocuklarını okutabilmesi çok zor, hatta imkânsız. Zaten şimdiye kadar çok büyük bir kısmı eğitimsiz kalmış.
Durum böyle olunca PKK gibi unsurların gençleri kolaylıkla kandırabilmesi gayet normal.
Güneydoğu’da gençlerin çoğunluğu işsiz; az bir kısmının ise çok komik ücretlerle çok zor işlerde tahammülü zor şartlarda çalıştırılmalarını düşünürsek, bunlar insanca bir hayat nedir farkına varamayan talihsiz insanlar. Dağa çıkıp terörist olmak bu gençler için normal hayatlarından çok daha konforlu bir hayat yaşama imkânı sunuyor.
Eğer Doğu ve Güneydoğu illerimizdeki büyük sefaletin ve cehaletin önüne geçilemezse bir PKK gider bin PKK gelir.
Bu hayati önem taşıyan sorunda çözüme ulaşmanın yolu o insanları sefaletten kurtarmaktan ve eğitim – yüksek öğrenim hizmetlerini hızla arttırmaktan geçiyor.
Etiketler: güneydoğuda eğitim, güneydoğuda işsizlik, güneydoğunun kalkındırılması, kürt milliyetçiliği, kürt ulusalcılığı, kürtlerde fakirlik, ppk bitiyor, ppk ve kürtler, türkiyede kürt sorunu
May 12th, 2008
saat: 11:31 pm
Arkadaşlarınızın sizi dışladığını düşünün. sizi hep ayrı tutsunlar, sevilmeyen, istenmeyen olduğunuzda ne tepki verirsiniz? tabii ki tepkiniz sert olur ve onlara karşı tepkiler olur. onlara acı vermek, onları ezmek ve sizin aslında güçlü bir yapıya sahip olduğunuzu bir şekilde belli etmek istersiniz. aslında burdaki durum da öyle. burdakiler horlanmış, insan yerine konmuyorlar batıda. halbuki batıdaki insanlardan çok daha saygılı , değer nedir bilen insanlardır doğunun insanı.
aslında çok şey yazabilirim bu konuda ama insanın zihniyeti maalesef değişmiyor. bir korku var içlerinde bu tarafa burdakilere karşı.
ırk olarak farklı isek de şunun bilinmesi gerek burası TÜRKİYE, TÜRK vatanı. burada yaşayan kişilerinde bu vatanın evladı gibi bu ülkeye değer vermesi gerek. ırkı ne olursa olsun.
May 12th, 2008
saat: 11:55 pm
Bu sorunların üç yönü var:
1- Cumhuriyetimizin kurulmasından sonraki ayaklanmalardan sonra o insanlara batı insanlarının ve Orta ve Doğu Anadolu Türk soylu insanlarının güvensizliği. Onlar da bu güvensizlikten dolayı kendilerini normal olarak büsbütün dışlanmış hissetmişlerdir. Aslında ayaklanmalar belirli guruplar tarafından yapılmıştı. Bütün Kürt halkı topyekûn ayaklanmış değildi.
2- Nato ile yapılan anlaşmalardan sonra Türkiye’nin bütün doğu bölgelerinin insanları kendi kaderlerine terk edildi; bu insanların hem büyük sefalet içinde hem de cahil ve vahşi kalmaları kasıtlı olarak sağlandı. Sadece Kürtler değil, o bölgelerde yaşayan Türkler de bu insanlık ayıbından nasibini aldı.
Bu devlet kaynaklı zalimliği koz bilen bölücü unsurlar Kürt halkını kendi içlerindeki milli birlik ve beraberlikle kendilerini kurtarmaları, ayrı devlet olmaları yönünde devamlı kışkırttı. Halen kışkırtmalar devam ediyor.
3- 1970’li yıllarda çevrilmiş Türk filmlerinde de çok iyi yansıtıldığı gibi bir zamanlar şehirliler sadece Kürtleri değil bütün Anadolu köylülerini aşağı görüyorlardı. Bu çok yaygındı. Şimdi az da olsa hâlâ bir ölçüde devam ediyor.
May 17th, 2008
saat: 10:24 pm
Türkiye açısından söylemlere ve genelkurmaydan yapılan bence de biraz şişirilmiş açıklamalara bakıldığında bitiyormuş izlenimi veriliyor. Bu günlerde bu konuda bir yazı yazacağım ben..
Bence bitmiyor.. Mesela şu anda doğu karadeniz bölgesi de hafif terör kesiminden çıkarılıp gerçek terör bölgesi kapsamına alınıyor. Küçük karakollara özel timler yerleştirilme hazırlığında. Bunlar önlem amacıyla yapılmıyor ne yazık ki. Bir kaç yıl öncesine kadar odaklanma merkezi güneydoğu ile sınırlı olan pkk artık yurt sathında yayılmış durumda. Mesela son baskın Aktütün karakoluna yapılan baskın. Bazen güvenliğin de yetersiz kaldığını gösteriyor. Ya da istihbaratın çok sınırlı ve bilinçli yani abd bilincinde yapılan bir istihbarat olduğunu gösteriyor. Ve dağıldığı söylenen pkk’lılar nereye gidiyor acaba? Dış ülkelerdeki temsilcilikler kapatıldı mı.. Ya da senin dile getirdiğin gibi doğu ve güneydoğuya gerekli yatırım yapıldı mı.. Hayır. Üst üste açıklama yapılıyor Güneydoğuda bu seneki kıtlığa dair. Kıtlık demek parasızlık demek göç demek işsizlik demek, pkk’nın sağladığı illegal yollara muhtaç bir halk demek. Yani dışarı yapılan hava harekatları ile ya da şişme söylemlerle pkk bitmez. Silah sağlayıcıları var, abd gibi bir yılan destekçileri var. Pkk olacak ki abd ile olan çıkarcı müttefiklik sürsün. Çok hatalı yönetimlerle bugüne gelindi. Hala sologan atmaktayız biz. Şehitler ölmez vatan bölünmez diye. Ne kadar salakça. Bugün kadın kalkmış ülkeyi 25e bölelim diyebiliyor.. Bitmez..
May 17th, 2008
saat: 10:29 pm
Çok güzel izah etmişsiniz. Ama ne yazık ki halkımıza bunları anlatamıyoruz. Dinleyemiyorlar anlayamıyorlar. O hale getirilmişler. Böyle bir halkı ise istedikleri gibi evirip çeviriyorlar. ABD ile bizim hiç bilmediğimiz sayısız anlaşmalar var. Başımızda güvenilecek kimse yok.