Bu üzücü meseleler ise blogcuların birbirlerine saygısızlığından kaynaklanıyor. Eda hanım blog yazılarında kimseyi apaçık aşağılamamıştır. Ama hırsı vardı, o başka. Yalnız şunu da bilmekte yarar var: Eda hanım hırsı mesleki değildi. Para için değildi. Blog uğraşısında yükselme hırsıydı o kadar. Bunu iyi biliyorum. Ama kendisini haddinden fazla yordu, sinirleri harap oldu.

Diğer hakarete uğrayan hanım son günlerde kendisine gelen hakaretin “volkanca blogcu” tarafından yapılmadığının kendisine itiraf edildiğine dair bir yazı yazıp yayımlamak zorunda kalmış. Çünkü Eda hanımı seven bazı blogcularda nasıl bir insanlık anlayışı varsa “sadece” o mağdur hanımı suçlayıp duruyormuş. Kadıncağız sonunda bu açıklamayı yapmak zorunda kalmış. Böylece mesele daha bir karmaşık hale gelmiş oldu.

Bakın geçen yıl Temmuz ayında onun hakkında benim eski blogda ne yazmışım:

***Bence onun farklılığı ve başarısı, kendisinde bulunan çocuklara mahsus bir “renklerdeki ve şekillerdeki güzellikleri fark edebilen” bakış açısından kaynaklanıyor.
Onun bu özelliği herkeste olmayan çok güzel çok orijinal bir şey.
Eda Suner’in sayfalarında dolaşmak benim için strese sıkıntıya filan iyi geliyor.
Değişik fikirler, değişik renkler ve şekiller insanı rahatlatıyor, ayrıca çocukluğumda kalmış unutulmuş bazı zevkleri yakalayabiliyorum.
Kısacası Eda Hanım’ın bloğu insana nefes aldırıyor. Belki henüz bilmeyen başkaları da nasiplenir diye yazmak istedim.***